عمل صالح را به دست آورد ، مىبينى كه به شريكانى ساختگى و پندارى ايمان مىآورد و به تدبير بديها مىگرايد ، قرآن ما را يادآور مىشود كه اين شريكان و اشباه ذرّه‌اى از خود ندارند و تدبير و مكر بد جز گريبان اهل خود و بد انديشان را نمىگيرد ، و راه استوار رسيدن به آرزوهاى مشروع در زمينهء كسب عزّت و سلطه و توانگرى همانا راه خداست ، و شناخت اين حقيقت كه بيگمان او رازق چيره‌دست توانگر ، و مالك بر حقّ است ، و اوست حكيمى كه هر كس را به عمل خود پاداش مىدهد ، و اوست كه صالحان و نكوكاران را دوست مىدارد . . . و خلاصهء آن محور ، آگاه‌سازى بشر به راه راست و استوار براى وصول به خواستها و آرزوهاى مشروع اوست . سياق آيات بدين گونه يادآور مىشود كه براستى خداست كه بادها را مىانگيزد تا ابرها را به حركت درآرند و هر كجا ذات او بخواهد باران مىباراند و به اذن و فرمان خود زمين را زنده مىكند ، پس او رزّاق و روزى رسان است . مگر نه اين كه كشت و زرع و بارورى و شيردهى پستانداران ، همه بر اثر باران است ؟ همين گونه نيز در روز رستاخيز مردم براى پس دادن حساب ، زنده و برانگيخته مىشوند . هر كس عزّت و چيرگى بخواهد عزت و چيرگى به تمامى از آن خداست ( و دستيابى بر عزّت تنها بدين سان شايسته است ، و عزّت و تسلّط بزرگترين مراد و غايت آرزوى بشر است ، زيرا داشتن عزّت به معنى داشتن امنيت و سلامت و ياد كردن نيك نزد پروردگار است ، نه نزد طاغوتان و شريكان برساخته و مجعول ) . / 7 اما چگونه ؟ و آن كس كه خدا او را عزيز و مسلط مىكند كيست ؟ پاسخ : صاحب سخن پسنديدهء پاكيزهء خوش و كردار نيك ، امّا بد انديشى و مكر براى بدى و تباهى آدمى را نابود مىكند و از آن ثمره‌اى جز بدبختى و تيره‌روزى به دست نمىآيد ! از آن زمان كه ما نطفه يا جنينى بوديم ، تا زاده شدن ، و نيز فزونى و كاستى عمر ، اين همه به دست خداست ، و در كتابى ثبت و ضبط شده ، و نزد خدا بسى آسان است ( پس چرا توانگرى را از غير او بطلبيم ؟ مگر نه آن كه آفرينش و مهلت و